J.J.V., omstreeks 1820
Maakte de vier jaargetijden, elk 16 x 20 cm (geveild bij Christie’s in dec. 2003) en een vaas met bloemen voor A.W. in 1819 in hetzelfde kader (Marktplaats okt 2023).

Hans Detlev Voss, Sleeswijk (Dld) 1907 – 1977 Ontario (Cnd)

Graveur en boekbinder van beroep en van Duitse afkomst. Hij woonde te Rot­terdam in de periode1928-1952; tijdens het bombardement ging een deel van zijn werk verlo­ren. Hij illustreerde boeken met zijn geknipte schaduwbeelden en silhouetten, o.a. van historische scenes. Na de oorlog emigreerde hij naar Canada.

Otto van Voorst, omstreeks 1700

Aan hem zijn tien heraldische snijwerkjes toegeschreven, alle omringd door kransen van bloemen, zeer fijn uitgewerkt. Daarvan is ongetwijfeld het meest bekend het wapenknipsel voor Johan Abraham van Schurman te IJlst, dat tot voor kort altijd werd toegeschreven aan diens ‘oude moei’ Anna Maria van Schurman. Andere knip­sels in dezelfde trant zijn gemaakt voor notabelen uit Zierik­zee, twee van hen volle neven van J.A. van Schurman. Alle stukjes waren voor voorname burgers in Den Haag, Delft en Zeeland. Persoonlijke gegevens van deze papiersnijder zijn niet gevonden.

Frederik Hendrik van Voorst, ? 1660 – 1736 Didam

Heel bijzondere, en zeer grote snijdsels uit perkament of papier maakte deze Nijmeegse vaandrig, die stamde uit een oud adellijk geslacht.
Voor diverse bestuurscolleges maakte hij wapenknipsels, soms in opdracht en soms in de verwachting dat de Magistraat het wel zou kopen. ƒ 50 tot ƒ 175 leverde zo’n stuk hem op in Nijmegen, Tiel, Leiden en Goes. Enkele malen maakte hij ook een snijwerk voor een echtpaar of een vooraanstaand persoon. Steeds zijn ze gemaakt met de familiewapens van echtelieden, raadsleden of het stadswapen, opgelegd met laagjes goud en rood papier of perkament. De teksten werden uitgevoerd in een heel karakteristiek lopend schrift en ook opgelegd met goud. De teksten bestonden uit een -ons overdreven aandoend- soort potjeslatijn, zoals ‘mannen die eerwaard zijn verbiedt hun roem te sterven’. Eenmaal maakte hij een loterij, in Leiden, waarvan de loten ‘zeer curieus gesneden’ waren. Mogelijk wilde hij hiermee zijn soldij wat aanvullen. In zijn werkstukken verbeeldde hij ook katholieke symbolen en heiligen, verhalen uit de Bijbel en klassieke schrijvers, zoals Ovidius. Voorstellingen en decoraties sneed hij in opwerk, vermoedelijk naar bestaande prenten.
Nadat zijn echtgenote in Goes was overleden, hertrouwde hij enkele jaren later met een barones uit Tiel en woonde toen in Didam, waar hij is overleden. Met een twintigtal, van hem bewaarde perkamentsnijdsels is hij een van onze meest kunstzinnige en productieve knippers geweest in de 18e eeuw.

Cruys Voorbergh, (E.P.C. van Vrijberghe de Coningh),
Bago, Probolinggo 14 oktober 1898 – 3 september 1963 Den Haag

Hij is één van de weinige die kort na WO II de knipkunst actief beoefent in ons land. Hij is deskundig op het gebied van volkskunst en schrijft “Erfenis van Eeuwen” (1941), waarin hij verslag doet van een bezoek aan Jantje de Knipper op Urk. Hij versiert zijn eigen huis met grote knipsels waarin allerlei soorten papier worden verwerkt (boterham-, vloei-, type-, teken- en zilverpapier (!)). Andere natuurimpressies van allerlei reizen geeft hij graag aan reisgenoten ten geschenke.

Cruys Voorbergh is het pseudoniem van Ernest Pieter Coenraad van Vrijberghe de Coningh. Hij is de oudste zoon van Jacob Marius van Vrijberghe de Coningh en Wilhelmine Sophie Louise de Vletter, die na hem nog een dochter en zoon kregen. Hij trouwt met Ada van Geel, kunstenares, met wie hij twee kinderen krijgt.

wikicommons

Hendrik Voerman,  ? – 1 november 1795 Amsterdam

Hendrik Voerman heeft een kabinet van Kunststukken van Papier, dat afbeeldingen bevat van modellen van diverse steden, die hij maakte en waardoor hij enige be­roemdheid geniet.

Hendrik is van beroep Hoofdgaardier Impost Tabak en gedrukte papieren, In zijn overlijdens advertentie staat Gaarder van de Gemeenelands Middelen over de inkomende Tabak etc etc. Hij is getrouwd met Susanna Melon, die voor 1734 overlijdt.

eigendom Rijksmuseum

Hendrik Melchior Vockestaert, Delft 4 mei 1794 – 25 februari 1840 Dordrecht

In de knipselcollectie van het Nederlands Openluchtmuseum bevindt zich een groot album met 125 losliggende knipsels, sommige voorzien van de naam en jaartallen. Hendrik Melchior knipte ze van zijn 11e tot 18e jaar. Hij werd in Delft geboren, waar zijn vader schepen en stadssecretaris was. Ze verraden een interessante ontwikkeling van vaardigheid en stijl. In het begin zijn het houterige harten, die gevuld zijn met rijtjes mannetjes of dieren later worden het ‘altaren’ met bloemenvazen. De versie­ringen geknipt uit dubbelgevouwen wit papier worden steeds fijner en ingewikkelder, terwijl de tafereeltjes, die er in voorkomen vrijwel onveranderd blijven. Ongeveer 90 van de knipsels zijn gedateerde genrestukjes met boertjes, beestjes, vissertjes en bootjes, jagers, landschapjes met heuvels, bruggetjes en sparrenbomen. Eén van de aardigste knipsels stelt de vier jaargetijden voor, waarbij hij de medaillons inknipte. Vockestaert promo­veerde in 1816 te Leiden. Hij werd advocaat in Den Haag en in 1823 in Dordrecht. Daar trouwde hij in 1829 met Caroline Sophie Jaqueline Marie Reigersman en kreeg een benoeming als officier van justitie en rechter. In 1839 was hij curator van de Latijnse school en hij overleed plotseling in 1840. Vockestaert was een ‘vurig beminnaar’ van de vaderlandse dichtkunst en publiceerde in het tijdschrift Mnemosyne.