Categoriearchief: letter W

Wal, Freerk van der

Freerk van der Wal

Freerk heeft de schaar overgenomen van zijn vader Hendrik en hij werkte in vrijwel dezelfde stijl, al vanaf dat hij een jongetje was. Het echte knippen is begonnen toen hij 35 was, sinds 1980‘, Heit hield er mee op en verwees bij een verzoek om ergens te knippen naar zijn zoon. Freerk maakte nooit een tekening: “het ontwerp dat ik uitknip zit in mijn hoofd”. Hij knipte met een doodgewone huishoudschaar, waarvan hij de punten geslepen had. Daarbij gebruikte hij stevig zwart of wit papier. “Met een kleine schaar kan ik niet werken omdat ik grote handen heb. Er gaat bijna nooit wat fout. Ik knip eerst de moeilijke delen uit het papier, daarna kan er bijna niets meer misgaan. Het komt zelden voor dat ik opnieuw moet knippen”. Freek heeft er nooit over gedacht om van zijn hobby zijn beroep te maken. “Ik ben grondwerker en soms straatmaker. Dat werk vind ik leuker dan kunstknippen. Knippen doe ik alleen als ik er zin in heb” Net als zijn heit, had hij grove handen gekregen door het grondwerk, maar toch kwamen de “printsjes” achter elkaar tussen zijn vingers uit ritselen. Ook hij werd in zijn woonplaats Frieschepalen de “Printsjeknipper” genoemd en het gezellige kletsen had hij van geen vreemde. Het zit er in: ”Kinst it of kinst it net’ en ‘knippen is een vaardigheid die men maar tot op zekere hoogte kan leren. De maesten dy’t begjinne mei in swaan, halde in reidhintsje (waterhoentje) oer”. De schaar ging mee naar het werk. “In de pauze knip ik wel eens een portretje. Soms haal ik een grapje uit. Toen ik een paar serieuze portretjes had gemaakt, knipte ik een ezelskop voor een collega. De man keek vreemd op toen hij zijn portret zag”.Freek heeft zich ook gespecialiseerd in het knippen van levensbomen die families tot onderwerp hebben. Hij tuigde de bomen op met symbolen zoals dierenfiguren. De vertakkingen bevatten silhouetten van de familieleden. Hij gaf wel vijftig demonstraties voor vrouwenverenigingen per jaar, maar voor onze Vereniging heeft hij bedankt als lid. “Veel te veel vrouwen”…

Literatuur

Wisselingh, Sophia van

Sophia van Wisselingh, Amersfoort 1786 – 1852 Amersfoort

Sophia maakte op haar 60e een blad  voor een album amicorum, “Uit Vriendschap”. Het is een geknipte mand, met daarin geschikt een groot aantal fijn uitgewerkte, bloeiende takken (10 Augustus 1846). Ze was getrouwd met Jan de Ling, die in 1822 overleed. In haar laatste jaren woonde ze in bij het gezin van haar broer Jan van Wisselingh, die directeur van de Amersfoortse bank van lening was.

W., P.

P. W., ??

Knipte in 1847 “De Morgen der Schepping”. Ondanks de mooie vormgeving en randdecoratie is er niet éen ander knipsel bekend, dat door P.W. gemaakt kan zijn.

Wolff-Bekker, Elisabeth

Elisabeth Wolff-Bekker,  Vlissingen 1738-1804  Middenbeemster
Knipte in 1750, op 12 jarige leeftijd een aardig stuk voor de 6 jaar oude Engelbert Johannis, het zoontje van de burgemeester Van der Mand[e]re. Ze voegde er de wens aan toe: ‘Viva de Prins’. Ook zou ze prikwerkjes uit papier gemaakt hebben. Later werd ze een bekend schrijfster en patriot. In enkele van haar boeken komt en passant een knipsel of een silhouet voor.

Collectie
  • Betje Wolff Museum, Middenbeemster
Literatuur

W., J.M.B.

 J.M.B. W., Omstreeks 1787
“Zegenwensch” voor Johan Jacob Simson, Middelburg 12 juni 1787 van een vriend JMBW. Het is gekleurd, met taferelen uit het leven van Simson, in het Bijbelboek Rechters (Richteren). Een ander stuk van dezelfde (anonieme) kunstenaar toont scenes uit de gelijkenis van de Verloren Zoon (Lucas 15).

Collectie
  • Particuliere collectie
Literatuur
  • Knip-pers 2002-4

Wijs-Mouton, Manna de

Manna De Wijs-Mouton, ? 1873-1947 Eerbeek
Marie-Janne kreeg een opleiding in tekenen en beeldhouwen, maar bekend werd ze als dichteres, o.a. van levensliederen en kleinkunst. Ze maakte decoratieve knipsels met fijne ornamenten, slingers en guirlandes, die ze verlevendigde met prik- en snijwerk, of door zwart potlood. Ze woonde in huize Sonnemaire en op latere leeftijd woonde ze daar samen met Bet Gelderman, die ook knipte (z.a.).

Literatuur

Wijnmalen-Streubel, Tekla Charlotte

Tekla Charlotte Wijnmalen-Streubel, 1889-1986, laatst Den Haag
Dochter van een kunstzinnige arts uit Chemnitz. Begon in 1906 te knippen uit zwart papier, portretten, menselijke figuren en tafereeltjes. Heel karakteristiek zijn haar bladerpriëlen, waaronder figuren zijn geplaatst. Zij kwam in 1910 naar Nederland en trouwde in 1912 met Ferdinand Ernst Wijnmalen.

Collectie
  • Museum van Papierknipkunst, Westerbork
Literatuur
  • Knip-pers 1989-2

Wiggers van Kerchem, Gerardus Wijnandus Josephus

Gerardus Wijnandus Josephus  Wiggers van Kerchem, 1787-1868
Majoor der infanterie, gestationeerd op verschillende plaatsen, o.a. in Deventer en Kampen. Zoon van Adam Wiggers te Leiden en Jacoba van Os, die daarna hertrouwde met Jan van Kerchem (zie aldaar).

Hij maakte papierknipkunst in de vorm van bloemstukken, die op tentoonstellingen in Amsterdam (1820) en Den Haag (1821) te zien waren. Ook een diorama  van een boerderij (29,5 x 37,5 cm, Veiling de Zwaan nov 2020).

Collectie
  • Centraal Museum, Utrecht
  • Westfries Museum, Hoorn
Literatuur
  • Tonny Jurriaans, Papier van alle kanten, Uitg. St. Vrienden WFM, 1993

Weymans, Leendert

Leendert Weymans, 1753- 1808, Dordrecht
Trouwde 25 mei 1777 Anna van der Linde. Hij was luitenant van de burgerwacht en kunstenaar. In 1770 schilderde hij met waterverf een trompe l’oeil. Van hem is een gekleurd familieknipsel bekend, voor zijn eigen gezin, gemaakt in 1788. Daarvoor had hij in 1776 en 1777 voor verjaardagen van zijn vrouw gedichtenbundels gemaakt met aquarellen in dezelfde stijl. Ook knipte hij een toverknoop in 1808 voor de verjaardag van zijn vriend, de tekenaar Rynier Goudsbergen.

Collectie
  • Dordrechts Museum, Dordrecht
Literatuur
  • Gezamenlijke catalogus NVvA (ant. Acanthus), oktober 2010, p. 3