Overal waar nieuw materialen beschikbaar komen en de technische mogelijkheden voor handen zijn, zullen mensen altijd experimenteren en onderzoeken welke mogelijkheden die nieuwe materialen bieden. Zodra papier voor handen is, zal iemand er een mes of schaar in gezet hebben om te kijken wat het resultaat zou zijn. Zo zal de papierknipkunst zijn ontstaan. Eerst in China, waar het eerste papier werd gemaakt en later ook op andere plaatsen waar papier beschikbaar kwam. Het papier kwam uit China, maar de techniek om het met een mes of schaar te bewerken niet. Die ontstond telkens plaatselijk door experimenterende vrije geesten.
Het oudst bekende knipwerk met een Nederlandse oorsprong is een knipwerk in een liber amicorum (vriendenboekje) door of voor Hessel van Ostheim uit 1589.

Hessel van Ostheim, 1589 (Koninklijke Bibliotheek Den Haag)

Vanaf de zeventiende eeuw neemt de papierknipkunst in ons land een vlucht. Eind zestiende eeuw verheffen onder andere Joanna Koerten en Elisabeth Rijberg naam met hun knipwerken. Hun werk wordt zeer gewaardeerd, ook in financieel opzicht.
In de achttiende en negentiende eeuw wordt papier goedkoper en is het beschikbaar voor meer mensen. Steeds meer mensen gaan de papierknipkunst beoefenen met wisselende resultaten.

Het Lexicon van Nederlandse beeldende kunstenaars van Pieter Scheen, noemt slechts zes knippers en ook in databases van bijvoorbeeld het RKD – Nederlands Instituut Kunstgeschiedenis telt er, haast verdwaald en per ongeluk, een tiental. Een eerste verkenning van knippers uit het verleden verscheen in Schaar-Kunst en werd in 2008 aangevuld in het boek Geknipt! Geschiedenis van de papierknipkunst in Nederland. Bij aanvang van deze website in 2021 telde deze 290 namen, maar nog steeds neemt dit aantal toe.
In het colofon vindt u een verantwoording over de totstandkoming van het Knipperslexicon en verwijzingen naar de gebruikte bronnen.

Een groot deel van de Nederlandse knip- en snijkunstenaars vond het niet nodig de eigen naam in hun stukken te verwerken. Joke en Jan Peter Verhave telden tenminste 150 anonieme papierknippers en –snijders in de 17de tot 21ste eeuw. Werk van veertig van hen, van wie de naam of woonplaats niet bekend is, hebben zij beschreven in Onbekend en ontroerend erfgoed. Tijdsbeelden geknipt door anonieme kleinkunstenaars. Het boekje helpt om stijlen te vergelijken, maar het kan ook knippers van nu inspireren.