Sophia Kikkert,  Schiedam 1805 – 1861 Leiderdorp

Sophia knipt geometrische figuren in verschillende kleuren, die zij in een boek plakt. Op de binnenzijde van het omslag staat: “vervaardigd door wijlen mijne geliefde Moeder S. Kikkert”, geschreven door haar dochter Sophia (Hendrika) Kikkert.

Sophia is een van de twaalf kinderen van Pieter Kikkert en Catharina Johanna Heijblom. Zelf krijgt ze in Amsterdam ongehuwd twee kinderen: Sophia Hendrika Kikkert en Jan Elias Kikkert. De laatste is kunstschilder geworden, zie Wikipedia.

collectie De Lakenhal

Elisabeth Alida Kiers-Haanen, Utrecht 9 augustus 1809 – 8 juni 1845 Amsterdam

Elisabeth is was schilderes, etser en knipte ruim honderd portretten van kunstenaars, omstreeks 1837.

Ze is dochter (en leerling) van Casparus Haanen en Isabella Johanna Sangster. Ze trouwt op 20 april 1837 in Utrecht met schilder en graficus Petrus Kiers. Ze krijgen vier kinderen. (stand van onderzoek op 3 mei 2026)

Gerhardus Hermanus Johannes Keve, Amsterdam 8 december 1860 – 1914 Amsterdam

Hij is tekenaar van stadsgezichten.
In een dronken bui vernielde hij een van zijn eigen schilderijen dat hing in een kroeg aan de Ceintuurbaan (Haarlems Dagblad 11 juni 1906). Hij maakte “Snij- en knipwerk Januari 1888. Ter gedachtenis aan het vijftigjarig Priesterjubilé van Z.H. Paus Leo XIII 1837-1887”.
Er zijn tekeningen van zijn hand te vinden in het Stadsachief van Amsterdam.

Gerhardus is zoon van Hermanus Henricus Keve en Marie Geertrui Sombroek. Net als zijn broer Wilhelmus Evenhardus is hij tekenaar. Hij overlijdt ongehuwd.

Jan Keur, Herkingen (ZH) 11 september 1816 – 27 mei 1897 Scherpenisse

Jan is meekrapdroger en bedrijfsleider meestoof;  Hij knipt voor “Mijne geliefde vrouw” in 1860 een “Verjaringswensch” op haar 42^e verjaardag: een hart met symbolen voor trouw, geluk en voorspoed; handgekleurd.
Het knipsel is in 1988 geveild, maar er is toen geen foto van gemaakt.

Jan is de oudste zoon van Jacob Keur en Jannetje Mol. Hij trouwt op 7 april 1843 in Sint Annaland met Neeltje van Dussen. Ze krijgen negen kinderen.

Irma Gladys Lucie Kerp-Schlesinger, Leipzig 17 november 1900 – 23 november 1988 Bussum

Irma is in Leipzig geboren in een joods gezin en woont vanaf 1927 in Nederland. Na een eerste aanzet als jonge vrouw is zij weer gaan knippen na de Bevrijding. Het werk van Irma Kerp is sprookjesachtig, elegant en smaakvol gerangschikt. In de Plattelandsvrouw van 15 februari 1952 schrijft zij ‘De Kunst van de Schaar’: ‘De knipkunst is niet alleen een goedkope liefhebberij, maar het is een kunst die voldoening en ontspanning brengt. Alléen wie uit eigen ervaring uren van wijding kent, waarin hij door het beoefenen van een kunst van zijn eigen ik bevrijd wordt, zal mij begrijpen, wanneer ik in dit verband van ontmoetingen spreek met de onpeilbare grond van al het zijnde. Niemand echter zal betwisten, dat niet alléén de gevoelens van liefde en plicht, maar ook die van vreugde en genot ons geschonken zijn.’

Irma heeft honderden lezingen gehouden en artikelen geschreven in dames- en hobbybladen, met het doel om mensen aan de schaar te krijgen. Haar boekje Leer knippende zien beleefde vier drukken (1977 tot 1984) en werd in het Duits vertaald. Zij is een van de belangrijke kunstenaars die voor de opleving van de knipkunst en voor de oprichting van de Nederlandse Vereniging voor Papierknipkunst verantwoordelijk is. In 1985 krijgt ze een koninklijke onderscheiding voor 40 jaar inzet om de papierknipkunst te verbreiden en wordt erelid van de Vereniging.

Zij is getrouwd met Gustaf Wilhelm Ernst Kerp.

Jan van Kerchem, Kouderkerk aan den Rijn 1760 – 13 november 1811 Gent (BE)

(pseudoniem Pierre van Wesendonck)

Jan woont in Leiden en krijgt ongehuwd met Maria Magdalena Rovanti (RK), een dochter in 1784; hij erkend dat hij de vader is, maar van de moeder en dochter is verder geen spoor te vinden. (rovanti = zwerver) Op 20 november 1788 trouwt hij met Jacoba (Philippina Jacoba) van Osch (RK), weduwe van Abraham Wiggers, van wie zij een zoon inbrengt (die noemt zich later Geradus Wijnandus Josephus Wiggers van Kerchem). Samen krijgen ze nog acht kinderen, drie daarvan worden hervormd gedoopt en vier rooms-katholiek, van een is het nog onbekend.

Hij wordt muziekmeester genoemd en nadrukkelijk ‘niet RK’. Hij is patriot; hij maakt van papier en karton een ontwerp graftombe met krijgstrofeeën, voor de gesneuvelde patriottenkapitein Visscher (1787). Het monument, bestemd voor de Buurkerk, is niet uitgevoerd, omdat Prins Willem V weer aan de macht geholpen was. Ook maakt hij zeegezichten met schepen (1785), een boerenerf (1787) en een marktscène rond de Hooglandsche Kerk te Leiden (rond 1800).

Jan is boekhouder bij de Belastingen en wordt later ontvanger van de wijnaccijns te Leiden. In die functie kwam hij  in de problemen wegens fraude en valsheid en geschriften en hiervoor wordt hij in 1809 veroordeeld en levenslang verbannen uit de stad Leiden en Holland. Jan is dan al voortvluchtig en in 1807 met de stille trom naar Gent vertrokken. Hij is daar tekenaar en leeft onder de naam Pierre van Wesendonck de Leide. Hij signeert zijn diorama’s met zeegezichten achter glas als P. van Wezendonk en in een tentoonstellingscatalogus uit 1808 in Gent staan van hem drie stukken vermeld; daaruit blijkt dat hij ook diorama’s uit ivoor snijdt. Hij overlijdt in Gent op 13 november 1811 (met dank aan Paul Slits voor de gegevens).

Aaltje Kapteijn,  Berkenwoude 21 december 1841 – 6 februari 1933 Haastrecht

Aaltje knipt eenvoudige kleedjes, boompjes en harten met vogels uit dubbelgevouwen, gekleurd papier.

Aaltje is de oudste dochter van Fop Kapteijn en Trijntje den Hoed. Ze trouwt op 14 oktober 1864 in Berkenwoude met Pieter van der Graaf. Ze krijgen acht kinderen, waarvan er drie dood geboren worden en een een dag oud wordt.

Johann Kamlach, uit Bohemen, omstreeks 1793 – 1810 ?

Bezocht in minstens zes jaren de steden van Holland, knipte silhouetten voor 15 stuivers en zette advertenties in de Couranten. Hij vond van zichzelf dat hij “genoegzaam bekend  [was] wegens zyne habiliteit in het  Silhouetteren, of met de Schaar uitteknippen”. Zijn land- en vakgenoot Gebhard gebruikte dezelfde zin in advertenties.

17980218, Leydse Courant

17990403 Utrechtsche courant

F.K., Omstreeks 1771, Amsterdam

Deze monogrammist maakte een sierlijk letterknipsel voor het Amsterdamse echtpaar Hendrik de Haan en Naatje Druyf. In de archieven heet ze Anna Druyf. Ze gingen in 1769 in ondertrouw en waren Evangelisch Luthers.

Er is van dezelfde maker een letterknipsel voor Maria van Stralen, te Rotterdam getrouwd met Jan de Crock in 1718; voor 1733 verhuisd naar Amsterdam, waar zij als weduwe overleed in1768. Dit stuk is niet afgemaakt.