Charles van der Meij, Amsterdam 23 september 1941 – 27 juli 2025 Enkhuizen

Charles maakt kennis met papierknippen door het werk van Jan Visscher van Urk, wat hij zag tijdens zijn werk in het Zuiderzeemuseum in Enkhuizen. Eind jaren zeventig neemt hij kniples bij Annie Versnel, waarna hij actief lid is van Knipkring Enkhuizen. Elke dag is hij aan het knippen, aquarelleren en kalligraferen. Hij ontwerpt zelf zijn knipsels die vrijwel altijd een verwijzing naar zijn leven of symboliek in zich dragen. Na zijn overlijden is zijn knipwerk opgenomen in de collectie van het Westfries Museum.

Charles is zoon van Henk van der Meij en Petronella Visser. Uit het tweede huwelijk van zijn vader heeft hij een halfzus. Hij trouwt rond 1975 en heeft twee kinderen.

zelfportret

Badeendje

Geertruida Adriana Matak, Veghel 26 november 17868 – 24 april 1854 Harlingen

Zij maakte en signeerde in 1801 een diorama uit geknipt papier, met een boerderijtje met hooischelf aan een breed water. Een man in roeiboot en twee zeilschepen op de achtergrond. Ook een man op de dijk.

Geertruida is de jongste van vier kinderen van Pieter Dirk Matak en Tjerdje van Sloten. De kinderen worden al vroeg wees. Ze trouwt in 1807 met Dirk Pieters Fontein, zeehandelaar, reder, houtkoper, commissionair en lid van de Municipale Raad Harlingen. Ze krijgen zes kinderen. Hun zoon Pieter Dirk combineerde beide achternamen tot Matak Fontein.

Johannes Dirk de Mooy?, Zoetermeer 12 juni 1849- 2 mei 1899 Poederoijen

Er is nog geen bewijs dat deze Johannes Dirk de Mooy de papiersnijder was.

Een zeer fraai snijwerk is gesigneerd J D Mooy en gedateerd 1889. Het verbeeldt een schipbreuk “Stranding en Redding van de Oostenrijksche Brik 25 Okt. 1852”.
Het dagblad van ’s-Gravenhage meldt op maandag 1 november 1852:
“Een vreesselijke ramp heeft de gemeente Hellevoetsluis met droefheid en ontsteltenis vervuld. Negen wakkere varensgezellen, die zich ll. Maandag namiddag in een ijssloep naar den Ooster begaven, om het aldaar in nood verkeerend en later verbrijzeld Oostenrijksche brikschip, Pegno d’Amicitia, bijstand te bieden, zijn door een uitschietende wind, met hevigen storm uit het noordwesten, gepaard met hemelhooge zee, overweldigd, en hebben allen hun graf in de golven gevonden.”

Waarom dit snijwerk pas in 1889 is gemaakt, blijft onduidelijk.

Johannes is zoon van Gerrit de Mooij en Everdina Klaassen. Zijn zus Maria Hendrika wordt ook volwassen, de andere vier kinderen overlijden heel jong. Hij trouwt op 20 augustus 1872 in Rotterdam met Lena Johanna Heffener. Ze krijgen 17 kinderen, waarvan er zeven volwassen worden. Hij is machinist. Na zijn overlijden in 1899 hertrouwt Lena met op 10 mei 1901 in Poederoijen met Gerrit Gijben. Ze scheiden op 8 december 1916.

Lies Markus-Burk  Ned. Indie 1919-2003 Tiel

Lies had al een heel leven achter zich, toen ze een knipcursus bij Irma Kerp in Bussum volgde. Ze werd enthousiast, en  merkte dat er veel meer knippers in Nederland waren, die geen contact met elkaar hadden. Geassisteerd door haar man  Ted startte ze het Nederlands Informatie-Centrum Knipkunst (NICK). Ze werd  lid van een comité  dat in 1982 een tentoonstelling over knipkunst organiseerde in ’t Spant te Bussum. Lies schreef een verslag over dit “overweldigend” geslaagde evenement. Er werd begonnen met  de Knip-Pers, waarvan Lies de eindredactie op zich nam. Op 23 april 1983 werd  de Vereniging tot bevordering van de Papierknipkunst in Arnhem opgericht, een kroon op het werk van Lies. Ze bleef actief tot 2001.

De vereniging heeft met extra bijdragen van leden een fonds opgericht dat haar naam draagt en waarmee allerlei knip-activiteiten worden mogelijk gemaakt.

Cornelis Denijs Marké of Markee, Amsterdam 1709 – 1769 Middelburg

Hij was (kaart-)tekenaar, boekverkoper, tekenaar (+/- 40 botanische tekeningen, ingekleurd). Knipte een spiegelmonogram met randversiering in 1740 voor Catharina van Rijckevorssel.

Hij is waarschijnlijk geboren in Amsterdam, zoon van Denijs Marké en Catharina Abrahams Lefeber. In de Middelburgse Courant na oktober 1769 wordt vermeld dat er zaken te koop zijn bij de Weduwe Cornelis Markee, dus hij was getrouwd.

8 april 1766 Middelburgse Courant Cornelis Marke

11 november 1769 Middelburgsche courant

G.G. Martens

Knipte huisje, vissers in een bootje op het water, jager met hond bij bomen, 1905

Mogelijk was hij Gerardus Godefridus Martens, Helmond 1877-1957 Helmond, Getrouwd 1901 te Mierlo met Hendrica Michiels
Maar er was ook een
Gerardus Gijsbertus Martens, Aarle-Rixtel 1885-1955 Mierlo, Getrouwd 1920 met Hendrica Antonetta van Tilburg

Edeltraut Marsman-Klein, Winterberg 1917 – 2002 Zeeuws-Vlaanderen

Geboren in Tsjechië en knipte daar vanaf haar jeugd. Ze kwam door huwelijk, in 1944 te Sittard met Johan Willem Marsman naar Nederland. Haalde hier haar aktes Nuttige en Fraaie handwerken. Gaf les op scholen en knipte sprookjesfiguren en decoratieve bloemstukken.

Isaäk Gijsbert Arentsma Martin, Hallum 1781 – 1859, Hallum

Woonde op Goslinga State. Plaatsvervangend kantonrechter en assessor van de Grieterij Ferwerderadeel. Stierf ongehuwd. Volgens de Friesche Volksalmanak 1896 “maakte hij de fijnste knipsels met de schaar”, maar er is geen werk van hem bekend.

Justus van Maurik, Utrecht 1682 – 1759 Utrecht

Justus was koopman in ijzerwerk, doopsgezind en trouw betalend aan het fonds voor de predikant, tot 1739 (zie hierna).
Hij knipte vooral portretten, onder aandere van Prins Willem IV (1711-1751), Karel Henrik Friso, een jaar na diens dood, in 1752. Ook portretten van kerkhervormers, met stekelige rijmpjes (Calvijn, Menno Simons, Arminius, DeLoyola en waarschijnlijk ook Maarten Luther). Zijn religieuze achtergrond komt uit in een knipsel met twee ganzen, die elk een cirkel dragen, waarin hij de geloofsbelijdenis en het Onze Vader schreef, maar eigenlijk ging het meer over hemzelf, zoals uit het gedichtje blijkt:

’t Geloof staat op een duijt, ’t Gebed staat op een stuiver, / Wie dit niet lezen kan, meijne oogen sijn nog suijver, / Mijn schaar sne dit papier, dit schreev mijn gansebout / Mijn leven is nu vijv, en seventig jaar oud. scribent et forfice pinxit, Anno 1756 (geschreven en met de schaar getekend)

Verder maakte hij een  portret van de doopsgezinde kunstminnaar en koopman David van Mollem in 1755 (negen jaar na diens dood in Utrecht). Portret en voorgrond zijn in opwerk uitgevoerd, de achtergrond in platwerk. Op dezelfde manier een portret van Mevrouw Sautijn geboren Lavina van Mollem, dochter van David van Mollem, ook postuum (ovl. 1743).
In 1739 was Justus failliet gegaan (‘insolvente of desolate boedel’) en had hij schuld bij David van Mollem. Mogelijk heeft David hem coulant behandeld en heeft Justus de portretten van David en Lavina na hun overlijden uit dankbaarheid gemaakt voor de familie.
In de inventaris van de kleinzoon van David van Mollem (1796) staat genoteerd dat zich ‘Op het Groene kamertje van huize De Zijdebalen drie snijsels van Justus van Maurik met hun lijsten bevonden’.

Menno Simons door Justus van Maurik