Categoriearchief: letter M

Maurik, Justus van

Justus van Maurik, Utrecht 1682 – 1759 Utrecht

Justus was koopman in ijzerwerk, doopsgezind en trouw betalend aan het fonds voor de predikant, tot 1739 (zie hierna).
Hij knipte vooral portretten, onder aandere van Prins Willem IV (1711-1751), Karel Henrik Friso, een jaar na diens dood, in 1752. Ook portretten van kerkhervormers, met stekelige rijmpjes (Calvijn, Menno Simons, Arminius, DeLoyola en waarschijnlijk ook Maarten Luther). Zijn religieuze achtergrond komt uit in een knipsel met twee ganzen, die elk een cirkel dragen, waarin hij de geloofsbelijdenis en het Onze Vader schreef, maar eigenlijk ging het meer over hemzelf, zoals uit het gedichtje blijkt:

’t Geloof staat op een duijt, ’t Gebed staat op een stuiver, / Wie dit niet lezen kan, meijne oogen sijn nog suijver, / Mijn schaar sne dit papier, dit schreev mijn gansebout / Mijn leven is nu vijv, en seventig jaar oud. scribent et forfice pinxit, Anno 1756 (geschreven en met de schaar getekend)

Verder maakte hij een  portret van de doopsgezinde kunstminnaar en koopman David van Mollem in 1755 (negen jaar na diens dood in Utrecht). Portret en voorgrond zijn in opwerk uitgevoerd, de achtergrond in platwerk. Op dezelfde manier een portret van Mevrouw Sautijn geboren Lavina van Mollem, dochter van David van Mollem, ook postuum (ovl. 1743).
In 1739 was Justus failliet gegaan (‘insolvente of desolate boedel’) en had hij schuld bij David van Mollem. Mogelijk heeft David hem coulant behandeld en heeft Justus de portretten van David en Lavina na hun overlijden uit dankbaarheid gemaakt voor de familie.
In de inventaris van de kleinzoon van David van Mollem (1796) staat genoteerd dat zich ‘Op het Groene kamertje van huize De Zijdebalen drie snijsels van Justus van Maurik met hun lijsten bevonden’.

Collectie
  • Centraal Museum, Utrecht
  • Museum van Knipkunst, Westerbork
  • Particulier bezit
Literatuur

Menno Simons door Justus van Maurik

Melis, Nicolaas Jan

Nicolaas Jan Melis, Almelo 16 mei 1881-1934

Klaas Melis was ambtenaar van beroep, hij tekende, schilderde en knipte. Hij trouwde in 1909 met Maria Elisabeth Heijlman te Almelo. Klaas trad in dienst bij een kunst-, decoratie- en huisschilder en verhuisde omstreeks 1915 naar Amsterdam, waar hij als kunstschilder en sinds 1917 als knipper van silhouetten werkzaam was. Zijn silhouetten waren heel klein, maar uitstekend van verhoudingen. Zijn gezin raakte in financiële moeilijkheden; hij is verdronken in het Noord-Hollands Kanaal.
Informatie: Huizenga-Onnekes archief

Klaas is een van de zes kinderen van Klaas Melis en Johanna Keupers. Hij trouwt op 7 augustus 1909 te Almelo met Maria Elisabeth Heijlman. Zij krijgen drie kinderen.

Literatuur

Methorst, Willem

Willem Methorst, Putten 26 februari 1865 – 12 maart 1932 Arnhem

Gelderse klerk, boer, rentmeester en kunstenaar, die ondanks zijn tekentalent pas rond zijn vijftigste aan boetseren, beeldhouwen èn knippen toekwam. Hij knipte levendige dierenfiguren; was een groot paardenliefhebber. Hij knipte niet alleen dieren uit zijn omgeving; maar hij ging er ook voor naar Artis, waar hij de roofdieren met zijn wandelstok tot meer actie aanzette. Het verhaal gaat zelfs dat hij in circus Hagenbeek de leeuwenhokken binnen mocht. Enkele schetskrabbels dienden tot geheugensteun en zijn mooiste werk ontstond direct na de reis als de indrukken nog vers waren.
In de laatste jaren van zijn leven deed hij niets anders dan knippen, waarbij hij liefst het zgn. Oudhollandse papier van trouwkaarten gebruikte. Hij kwam graag op manifestaties en verkocht zijn werk voor een kleinigheid voor het goede doel. Hij werd rentmeester van de Dullert Stichting voor behoeftige Arnhemmers. Er is weinig van zijn werk overgebleven. In de oorlog is het huis in Arnhem waar zijn weduwe woonde gebombardeerd.

Willem is het derde kind van de negen, zijn vader heet Gerrit Pieter Methorst,, zijn moeder Hendrietta Frederica Tiethof. Hij is op 3 juli 1894 te Zevenaar getrouwd met Gerritdina Aleida Gerritsen. Zij krijgen vijf kinderen.

Collectie
  • Museum De Waag, Deventer
  • Particulier bezit
Literatuur

Meyenfeldt, Frederik Hendrik (Frits) von

Frits von Meyenfeldt, Amsterdam 15 juli 1853 – 19 november 1913 Amsterdam

Van hem is een knipsel bekend met een hert en een boom.
In Nieuwsbrief 2004-4 staat: “Van de heer en mevrouw De Haas kregen wij uit de nalatenschap van mw. H. de Haas een knipsel van Frederik Hendrik von Meyenfeldt”. Met een oproep naar meer informatie over deze knipper.

Hij is zoon van Carl von Meyenfeldt en Petronella Wilhelmina Diederich. Hij is de vierde van acht kinderen. Hij is kassier bij de Gemeentewaterleiding Amsterdam en trouwt op 12 juni 1884 te Amsterdam met Engeltje de Koe. Ze krijgen tien kinderen.

Literatuur

Momber, Stien

Stien Momber, omstreeks 1950, Wijdenes

Ze maakte geometrische knipsels en figuren.
Hoe ze er toe gekomen is? “Och”, vertelt ze heel eenvoudig, je weet, mijn werkzaamheden liggen op administratief gebied, lettertjes, cijfertjes en alles wat er zo bij komt kijken en dat is een heleboel. Nu zocht ik, laat ik maar zeggen uit een soort liefhebberij, iets waarbij ik los kon komen van de dagelijkse dingen, iets waarop je je fantasie kunt botvieren zonder dat er al te veel kosten aan verbonden zijn, weet je. Maar toch iets dat je intensief bezig houdt en waar je je beide handen plus je hoofd bij moet houden”.

Literatuur

Mon, Gerard(us) de

Gerard de Mon, Haarlem 25 juli 1841 – 27 augustus 1874 Haarlem

Hij is de maker van een “naief” knipsel “Abrams Offerrande, Geschenk aan mijn broer P. de Mon. Dit stuk geknipt in het jaar 1868. Ter Gedachtenis van Gera[r]d de Mon, oud 26 jaar, geboren 25 July jaar 1841”. Het stuk bevat, naast het bijbelse verhaal van Abram en Izaak, diverse alledaagse tafereeltjes, zoals theeschenken en pijpje roken, de jacht en het snoeien van bomen; ook Fortuna’s in de hoeken. Er is geen ander werk van Gerard bekend.

Gerard is de oudste zoon van de twaalf kinderen van Hendrik de Mon en Maria Miseri. Hij is opperman als hij trouwt op 7 november 1866 te Haarlem met Cornelia Christina Bruinier. Zij krijgen vier kinderen. Hij overlijdt op 33-jarige leeftijd als stucadoor.
Broer Pieter voor wie het knipsel was, is een jaar jonger (1842-1892) en was metselaar.

Collectie
  • Westfries Museum, Hoorn

Mooij, Maarten

Maarten Mooij, Callantsoog 1739 –  9 december 1817 Callantsoog

Hij maakte in 1762 een verjaringswens voor zijn lief, Aag(t)je Blank (1743-1822) met wie hij het jaar er op trouwde. De rand is geknipt en in een ovaal schreef hij zijn lange gedicht en ‘Dit Wenscht UEDWillige Dienaar En Lief’. Aangenomen wordt dat Maarten ook het knipsel heeft gemaakt, maar voorlopig is het enig in zijn soort. Maarten werd commandeur van de walvisvaarder De Frankendaal.

Maarten is zoon van Jacob Mooij, de moeder is nog niet gevonden. Hij trouwt in 1863 met Aagje Elmers Blank. Ze krijgen drie kinderen.

 

Moojen, Cornelis

Cornelis Moojen, Edam 15 december 1877 – 1970 Amsterdam

Aanvankelijk timmerman te Edam, later leraar aan een ambachtschool te Amsterdam. In zijn jeugd bewonderde hij al Noord-Hollands knipwerk. Op latere leeftijd wijdde hij zich geheel aan de knipkunst en heeft als autodidact zich een heel eigen plaats verworven in de kniptraditie, zo zelfs dat veel van zijn knipsels in een heel andere tijd gemaakt zouden kunnen zijn. Alleen zijn kabouters met puntmutsen en vliegende heksen zijn van deze tijd.

Cornelis is de tweede zoon van Henricus Moojen en Heintje de Gooijer, er zijn vijf kinderen in het gezin. Hij trouwt op 21 mei 195 te Elburg met Hendrika Wilhelmina Wijnbelt. Ze krijgen geen kinderen.

Collectie
  • Westfries Museum, Hoorn
  • Nederlands Openluchtmuseum, Arnhem
  • The Haifa Museums, Israel
  • Particulier bezit
Literatuur

Muusse, Anthonie Cornelis

Anthonie Cornelis Muusse Zaandam 7 november 1872 – 11 december 1951 Apeldoorn

Hij knipt eenvoudige vormen uit behangpapier (duiventil, melkvrouwtje, geloof-hoop-liefde) en demonstreert in het Nederlands Openluchtmuseum te Arnhem in 1947. Hij is amateur-bioloog en presenteert zich bij schoolhoofden om “een voorstelling te mogen geven van Natuur- en Heemkunsten en een Streekmuseum”. Hij heeft een grote verzameling opgezette dieren, fossielen en andere curiositeiten, waarmee hij het tijdens de oorlog moeilijk heeft. In 1947 steunt de Apeldoorns gemeenteraad het idee om “het museum” op een goede plaats te herinrichten. Hij wordt de Veluwse muizenkoning genoemd.

Anthonie is de jongste zoon van vijf van Jacobus Ernst Muusse en Anna Ris. Hij trouwt op 24 december 1908 te Zaandam met Alida Johanna Schouten, wordt dan boekdrukker genoemd. maar zij scheiden -kinderloos- in 1916. Hij hertrouwt (arbeider) op 4 juli 1923 in Apeldoorn met Lubarta Rondeel. Ze blijven kinderloos. Zij overlijdt in 1935. Bij zijn overlijden staat als beroep bioloog.

Collectie
  • Nederlands Openluchtmuseum, Arnhem