Cornelis Denijs Marké of Markee, Amsterdam 1709 – 1769 Middelburg

Hij was (kaart-)tekenaar, boekverkoper, tekenaar (+/- 40 botanische tekeningen, ingekleurd). Knipte een spiegelmonogram met randversiering in 1740 voor Catharina van Rijckevorssel.

Hij is waarschijnlijk geboren in Amsterdam, zoon van Denijs Marké en Catharina Abrahams Lefeber. In de Middelburgse Courant na oktober 1769 wordt vermeld dat er zaken te koop zijn bij de Weduwe Cornelis Markee, dus hij was getrouwd.

8 april 1766 Middelburgse Courant Cornelis Marke

11 november 1769 Middelburgsche courant

G.G. Martens

Knipte huisje, vissers in een bootje op het water, jager met hond bij bomen, 1905

Mogelijk was hij Gerardus Godefridus Martens, Helmond 1877-1957 Helmond, Getrouwd 1901 te Mierlo met Hendrica Michiels
Maar er was ook een
Gerardus Gijsbertus Martens, Aarle-Rixtel 1885-1955 Mierlo, Getrouwd 1920 met Hendrica Antonetta van Tilburg

Edeltraut Marsman-Klein, Winterberg 1917 – 2002 Zeeuws-Vlaanderen

Geboren in Tsjechië en knipte daar vanaf haar jeugd. Ze kwam door huwelijk, in 1944 te Sittard met Johan Willem Marsman naar Nederland. Haalde hier haar aktes Nuttige en Fraaie handwerken. Gaf les op scholen en knipte sprookjesfiguren en decoratieve bloemstukken.

Isaäk Gijsbert Arentsma Martin, Hallum 1781 – 1859, Hallum

Woonde op Goslinga State. Plaatsvervangend kantonrechter en assessor van de Grieterij Ferwerderadeel. Stierf ongehuwd. Volgens de Friesche Volksalmanak 1896 “maakte hij de fijnste knipsels met de schaar”, maar er is geen werk van hem bekend.

Justus van Maurik, Utrecht 1682 – 1759 Utrecht

Justus was koopman in ijzerwerk, doopsgezind en trouw betalend aan het fonds voor de predikant, tot 1739 (zie hierna).
Hij knipte vooral portretten, onder aandere van Prins Willem IV (1711-1751), Karel Henrik Friso, een jaar na diens dood, in 1752. Ook portretten van kerkhervormers, met stekelige rijmpjes (Calvijn, Menno Simons, Arminius, DeLoyola en waarschijnlijk ook Maarten Luther). Zijn religieuze achtergrond komt uit in een knipsel met twee ganzen, die elk een cirkel dragen, waarin hij de geloofsbelijdenis en het Onze Vader schreef, maar eigenlijk ging het meer over hemzelf, zoals uit het gedichtje blijkt:

’t Geloof staat op een duijt, ’t Gebed staat op een stuiver, / Wie dit niet lezen kan, meijne oogen sijn nog suijver, / Mijn schaar sne dit papier, dit schreev mijn gansebout / Mijn leven is nu vijv, en seventig jaar oud. scribent et forfice pinxit, Anno 1756 (geschreven en met de schaar getekend)

Verder maakte hij een  portret van de doopsgezinde kunstminnaar en koopman David van Mollem in 1755 (negen jaar na diens dood in Utrecht). Portret en voorgrond zijn in opwerk uitgevoerd, de achtergrond in platwerk. Op dezelfde manier een portret van Mevrouw Sautijn geboren Lavina van Mollem, dochter van David van Mollem, ook postuum (ovl. 1743).
In 1739 was Justus failliet gegaan (‘insolvente of desolate boedel’) en had hij schuld bij David van Mollem. Mogelijk heeft David hem coulant behandeld en heeft Justus de portretten van David en Lavina na hun overlijden uit dankbaarheid gemaakt voor de familie.
In de inventaris van de kleinzoon van David van Mollem (1796) staat genoteerd dat zich ‘Op het Groene kamertje van huize De Zijdebalen drie snijsels van Justus van Maurik met hun lijsten bevonden’.

Menno Simons door Justus van Maurik

Nicolaas Jan Melis, Almelo 16 mei 1881-1934

Klaas Melis was ambtenaar van beroep, hij tekende, schilderde en knipte. Hij trouwde in 1909 met Maria Elisabeth Heijlman te Almelo. Klaas trad in dienst bij een kunst-, decoratie- en huisschilder en verhuisde omstreeks 1915 naar Amsterdam, waar hij als kunstschilder en sinds 1917 als knipper van silhouetten werkzaam was. Zijn silhouetten waren heel klein, maar uitstekend van verhoudingen. Zijn gezin raakte in financiële moeilijkheden; hij is verdronken in het Noord-Hollands Kanaal.
Informatie: Huizenga-Onnekes archief

Klaas is een van de zes kinderen van Klaas Melis en Johanna Keupers. Hij trouwt op 7 augustus 1909 te Almelo met Maria Elisabeth Heijlman. Zij krijgen drie kinderen.

Willem Methorst, Putten 26 februari 1865 – 12 maart 1932 Arnhem

Gelderse klerk, boer, rentmeester en kunstenaar, die ondanks zijn tekentalent pas rond zijn vijftigste aan boetseren, beeldhouwen èn knippen toekwam. Hij knipte levendige dierenfiguren; was een groot paardenliefhebber. Hij knipte niet alleen dieren uit zijn omgeving; maar hij ging er ook voor naar Artis, waar hij de roofdieren met zijn wandelstok tot meer actie aanzette. Het verhaal gaat zelfs dat hij in circus Hagenbeek de leeuwenhokken binnen mocht. Enkele schetskrabbels dienden tot geheugensteun en zijn mooiste werk ontstond direct na de reis als de indrukken nog vers waren.
In de laatste jaren van zijn leven deed hij niets anders dan knippen, waarbij hij liefst het zgn. Oudhollandse papier van trouwkaarten gebruikte. Hij kwam graag op manifestaties en verkocht zijn werk voor een kleinigheid voor het goede doel. Hij werd rentmeester van de Dullert Stichting voor behoeftige Arnhemmers. Er is weinig van zijn werk overgebleven. In de oorlog is het huis in Arnhem waar zijn weduwe woonde gebombardeerd.

Willem is het derde kind van de negen, zijn vader heet Gerrit Pieter Methorst,, zijn moeder Hendrietta Frederica Tiethof. Hij is op 3 juli 1894 te Zevenaar getrouwd met Gerritdina Aleida Gerritsen. Zij krijgen vijf kinderen.

Frits von Meyenfeldt, Amsterdam 15 juli 1853 – 19 november 1913 Amsterdam

Van hem is een knipsel bekend met een hert en een boom.
In Nieuwsbrief 2004-4 staat: “Van de heer en mevrouw De Haas kregen wij uit de nalatenschap van mw. H. de Haas een knipsel van Frederik Hendrik von Meyenfeldt”. Met een oproep naar meer informatie over deze knipper.

Hij is zoon van Carl von Meyenfeldt en Petronella Wilhelmina Diederich. Hij is de vierde van acht kinderen. Hij is kassier bij de Gemeentewaterleiding Amsterdam en trouwt op 12 juni 1884 te Amsterdam met Engeltje de Koe. Ze krijgen tien kinderen.